Πάει ο παλιός ο Χρόνος… Και άπαντες χαίρονται και γελάνε… Και μέρες τώρα ανυπομονούσαν για την έλευση του Νέου… Όλοι αυτοί στέκονταν από τη μια όχθη… Κι εγώ από την άλλη έκλαιγα και οδυρόμουν ζητώντας παράταση… Παράταση Χρόνου… Λίγες βδομάδες, έστω κάποιες μέρες παραπάνω… Είμαι σίγουρη ότι αν είχα περίσσευμα Χρόνου θα μπορούσα να κυριεύσω τον κόσμο όλο… Και γιατί; Το 2007 ήταν από κάθε άποψη μια καλή Χρονιά, μια ευτυχισμένη κι απόλυτα επιτυχημένη Χρονιά…

Κοιτάζοντας λίγο πίσω και διαβάζοντας όσα έγραφα πέρυσι τέτοια εποχή θυμάμαι ότι ήμουν απόλυτα σίγουρη ότι θα περνούσα μέρες καλές… Οι σπονδές λοιπόν που είχα αποτίσει την Πρωτοχρονιά του 2007 έπιασαν τόπο και σκοπεύω να τις επαναλάβω στο ακέραιο και σήμερα…

Κι επειδή όπως λέει ο σοφός λαός «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται» έχω να δηλώσω ότι το ποδαρικό του 2008 υπήρξε εξαιρετικό… Μετά από 20 και πλέον χρόνια μου έπεσε το φλουρί… Ναι, ναι το φλουρί… Ούτε εσείς το πιστεύετε, ε; φανταστείτε εγώ λοιπόν. Αφού ούτε καν στεκόμουν δίπλα στη βασιλόπιτα, κι ούτε έδωσα σημασία όταν το πρωτοείπαν… Τόσο απίστευτο μου φαινόταν… Και φυσικά εξακολουθώ να ενημερώνω όποιον δεν το ξέρει, δηλ. όλους όσους δεν ήταν παρόντες στην κορυφαία αυτή στιγμή και ανταλλάσσω μαζί τους ευχές, τηλεφωνικές και γραπτές (βλ. sms)… Οπότε εύκολα καταλαβαίνει κανείς τι κάνω εδώ χρονιάρα μέρα… ΚΕΡΔΙΣΑ ΤΟ ΦΛΟΥΡΙ, ΛΕΜΕ….!!!!!!!!!!!

Το 2008 έφτασε… Το υποδέχτηκα με καλή διάθεση και θα το απολαύσω με μεγάλες ελπίδες…

Παρ’ όλ’ αυτά το 2007 θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου ως η πιο γλυκιά Χρονιά…