Τρίτη, Μαΐου 06, 2008
Δώδεκα και ένα... Έχεις μάτια και βλέπεις εξάλλου...

Σήμερα κλείνω τα 37... Αυτό από μόνο του ίσως να μη λέει πολλά αλλά αν συμπληρώσω ότι την ίδια ώρα μπαίνω στα 38 μήπως αλλάζει λιγάκι η οπτική; Μήπως αποκτά λίγη δραματικότητα, μια κάποια συγκίνηση παραπάνω; Α, μπα, ε;

Αναρωτιέμαι πραγματικά μήπως θα έπρεπε να νιώθω κάτι παραπάνω, να αισθάνομαι λίγο πιο χαρούμενη –ε, εντάξει γενέθλια έχω- ή λίγο πιο στενοχωρημένη – όλο προς τα πάνω τραβώ; Στα φετινά μου γενέθλια ωστόσο είχα μία και μοναδική προσδοκία, η οποία –φευ- δεν επαληθεύτηκε…!

Κλείνει ένας κύκλος απόψε τα μεσάνυχτα. Ο χρόνος περνά, και η κλεψύδρα που γύρισα πριν 22 ώρες, στις 00.01 ακριβώς, αδειάζει. Είμαι πλέον εντελώς σίγουρη ότι θα αδειάσει χωρίς καμία έκπληξη…

Υπάρχει όμως κι ένα καλό – και πότε δεν υπάρχει θα μου πεις μάστορα; Έλα ντε…

Όταν κλείνει ένας κύκλος ανοίγει αναγκαστικά ένας καινούργιος...

Στα φετινά μου γενέθλια έχω μόνο μια ευχή για μένα: Δύναμη, πολύ δύναμη για να καταφέρω το «αναγκαστικά» να το μετατρέψω σε «ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ»…!

Και ξέρεις γιατί; Γιατί μπορεί να μην είναι ανάγκη να το πω, μια κι έχεις μάτια και βλέπεις, αλλά τελικά το λέω…!



 
Το ανέβασα ως Adomiel στις 10:02 μ.μ. | Permalink |


8 Σχολίασαν:


Layout design by Pannasmontata